DAMARIMDA İZİN VAR

İnanmazsan gözlerinle gör,
Gözlerini bir tanem,
Gözlerini göz bebeklerimde.
Aynaya baktım tıraşsız yüzümle,
Kahverengi gözlerimin yerinde,
Hüzün yüklü gözlerin var.
Konuşmaya başladım bendeki senle,
Deli deseler itirazım yok,
Su götürmez bir gerçektir,
Seninle alim, sensiz deli oluşum.
Sordum cevapladım,
Dert yandım üzüldüm,
Espri yaptım güldüm,
Aman Allah'ım bu ben değilim,
Senin sözcüklerin dilimde dans eden.
İşte yine aynı şey,
Ben deliyim sen benden deli.
Nasıl bulabildin beni gecenin bu saatinde?
Ben yalnız değil seninleydim az önce.
Zaman, mekan tanımaz varlığın her yanımda,
Ve dilimde senin sözlerin var.
Çırpınıyor yürek kuşum sevinçle,
Seni gördüm, seninle konuştum ya,
Ne dünyanın derdi kaldı sırtımda,
Ne de minnet duygusu senden başkasına.
Bu yorgun beden,
Bu titreyen bacaklar,
Bu karıncalanan beyin,
Gürültüsüne pabuç bırakmaz,
Varlığının dışındaki milyonlarca gerçeğin.
Yorgunsam,
Seninle yorulmuşumdur.
Soluk soluğa sevişmek,
Ya da sahilde metrelerce koşmak,
Bana ne kadar uzaksa,
Hayalinle yorulabilmek gerçeği
En az o kadar yakındır.
Bacaklarım titriyorsa,
Odamın duvarındaki varlığının,
Müptelası olduğum gece buluşmalarının,
Ve her gece daha bir parlayan,
Ayım, yıldızım, unutulmazım olan,
Gözlerinin yüzünden.
Ruhum seninle yaşıyor,
Yaşanmamış ne varsa.
Varlığında ne kadar yakınsan,
Yalnızlığımda da o kadar içimdesin.
  Beynim seninle uyanıyor yıllanmış uykulardan,
Canlanan hücrelerim ismini ezberliyor.
Anladım ki ben açtım,
Bütün kapılarımı ardına kadar açtım,
Sonunda sen isimli okyanusa ulaştım.
Yudum yudum seni içtim,
İçtikçe kandım, kandıkça yandım.
Şimdi gözlerimde Zap Suyu'nun bir kolu,
Damarlarım sanki Kızılırmak'ın yıllanmış yolu,
Senden başkası olamaz bu coşkunun kaynağı,
Zira nabzını kalbimin atışıyla biliyor,
Ve seni damarlarımda hissediyorum.
Sen canım, sen kanım, sen varlığım olmuşsun.
Bunu hissetmek o kadar kolay ki ,
Boynumda, bileklerimde,tüm bedenimdesin.
Damarlarımda sevgiyle dolaşan kanım,
Bir de....
Bir de senin izlerin var...
29.06.2001
M. MUTLU